‘Οτι αναζητάς “σε βρίσκει”

‘Οτι αναζητάς “σε βρίσκει”

Η Μαρίνα συστήθηκε ως φίλης του Αντώνη που είχαμε γνωρίσει πριν 2 χρόνια. Μόλις απολυμένος, με σειρά από επαγγελματικές αστοχίες στα 44 του χρόνια και με τις οικογενειακές υποχρεώσεις να τρέχουν, περνούσε μια δύσκολη περίοδο. Η πρώτη του σκέψη ήταν να διαγνώσει (από μόνος του) ότι έχει κατάθλιψη. Οι άνθρωποι έχουν την ανάγκη να αιτιάζουν ότι τους συμβαίνει και αυτή την ανάγκη την καλύπτουν με το να βάζουν ταμπέλες που δίνουν νόημα στις εμπειρίες τους. Έτσι κι ο Αντώνης. Θεώρησε ότι βάζοντας στον εαυτό του μια “ταμπέλα” (την οποία τοποθέτησε και επέλεξε από μόνος του) θα είχε κάτι να δικαιολογήσει όσα (δεν) του συμβαίνουν. Στην πράξη αυτό που έκανε ήταν να τοποθετήσει μια ταμπέλα στη συμπεριφορά του. Όχι στον ίδιο του τον εαυτό. Οχι σε αυτό που είναι. Κουβαλώντας όμως αυτή τη “ταμπέλα” δεν ήταν σε θέση να αναζητήσει, να βρει και να επιλέξει όλα τα άλλα που ήταν ο Αντώνης. Όλες τις άλλες πιθανές συμπεριφορές του…Είναι μεγάλος το “βάρος της ταμπέλας”. Έψαξε λοιπόν και βρήκε μέσα του έναν αποτυχημένο. Έναν τελειωμένο. Κάποιον που τα παρατάει εύκολα ΕΠΕΙΔΗ δεν τον θέλει, δεν τον πιστεύει, δεν τον βοηθάει κανείς. Έναν άτυχο. “Μα έπρεπε κι αυτό να τύχει σε εμένα;” αναρωτιόταν. Κι αναρωτιόταν. Κι αναρωτιόταν… Και μετά από κάθε φορά που κάτι δεν πήγαινε βολικά, το μόνο που έκανε ήταν να ενισχύει αυτό που πίστευε ήδη. Επαλήθευε την “ταμπέλα”. Την “στερέωνε” ακόμα πιο στοιβαρά. Τόσο πολύ που νόμιζε πως δεν υπήρχε λόγος να προσπαθήσει για τίποτα πλέον στη ζωή του…Είχε μάθει πια να αναζητά και να βρίσκει την αποτυχία. Την αιτίαση. Τη δικαιολογία.
Μια από τα ίδια κι η Μαρίνα με περισσότερη αναφορά στην προσωπική της ζωή.

Μας είπε : “πέφτω συνέχεια σε ΧΧΨΨ@@@”…. “Με εκμεταλλεύονται και με παρατάνε… δε μπορώ να στηριχτώ πουθενά. Όλοι θέλουν να κερδίσουν κάτι από εμένα…δε με καταλαβαίνει κανείς…αν έβρισκα κάποιον όπως τον ήθελα θα ήμουν πραγματικά ευτυχισμένη”.

Μαρίνα, τον έχεις ήδη αυτόν που ψάχνεις και θα τον ανακαλύψεις όπως ακριβώς κι ο Αντώνης. Δοκίμασε να ψάξεις λίγο πιο κοντά απ΄ότι συνήθως. Αντί να αναζητάς μακρυά σου, ίσως να έψαχνες δίπλα σου, μέσα σου. Σε εσένα την ίδια.

Βρίσκοντας τον εαυτό σου θα βρεις ότι θέλεις στη ζωή. Και για να το βρεις θα ψάξουμε μαζί αν το επιθυμείς. Εμείς θα σου κρατάμε το φακό αλλά το ψάξιμο είναι δική σου ευθύνη. Όπως ακριβώς έβαλες τη ταμπέλα, στηρίζοντας και καρφώνοντας. Μόνο που τώρα η διαδικασία θα είναι πολύ πιο ευχάριστη. Δε θα χρειαστεί να “σηκώνεις” τίποτα πιά. Γιατί δεν είσαι η συμπεριφορά σου. Αυτή αλλάζει. Αυτό που είσαι βαθιά μέσα σου, όχι.
Πρόσεξε όμως. Δεν είπα ότι θα είσαι στάσιμη. Κάθε άλλο. Θα κινείσαι. Θα τρέχεις. Θα πετάς. Θα ψάχνεις. Θα δοκιμάζεις. Θα ζεις. Μέσα από σκοπό στη ζωή σου και συγκεκριμένους δικούς σου στόχους. Όχι μέσα από το να ικανοποιείς στόχους άλλων. Μέσα από εσένα. Και θα παίρνεις από τη ζωή ότι σου φέρνει κάθε φορά. Λίγο λίγο.

Είπαμε, η ζωή είναι βαρετή αν τα αποκτήσουμε όλα εύκολα και με τη μία…